Some Improvement, And Loads Of Acceptance.

Photo on 2013-05-24 at 14.26 #3

Greetings and love to you, random Internet citizen. This is me in my study room in our apartment, wearing Manfriend’s Alpaca wool hoodie*. No, I haven’t showered yet. Yes, that IS mascara under my eyes, thank you for noticing. Sloth becomes me.

Anyway. There is a few things you only really discover once you’re in a hole you dug for yourself…and something you learn when you start climbing out of it.

One, I use humor as a coping mechanism. Apparently I’m of the philosophy “if you’re miserable, at least try to be funny so you don’t completely repel your social environment and have to stay home alone forever”. Seems to have worked so far because I still get invited to go places. 10/10, would recommend.

Two, everyone’s life looks fabulous and amazing on the Internet. Good for you, really, but everybody blogs/tweets/Instagrams ALL the work-outs, ALL the events, ALL the friends and ALL the healthy foods. To me personally,  it looks like one giant blur of the same things repeated over and over in different outfits.

I’m not hating — I’m real happy for you and imma let you finish but honestly I am just REALLY happy I no longer feel like staying in bed with chocolate, Supernatural episodes and emo music. Score, but not very tweetable. Hence, I don’t tweet or IG very often.

Three, after a while of focusing on functioning, doing what I like and not having to do so much anymore, things are getting a little better. My general sense of happiness has climbed from a 4 or 5 on good days to somewhere around 7, and even 8 on really good ones.

But most importantly, I have found an interesting thing called acceptance. I don’t know where I picked it up, but all of a sudden I looked and it was just there. I truly am okay, and actually quite content with the current state of affairs.

So what I am not as hysterically happy and inspired as I used to be. At least I don’t want to throw myself off a cliff (anymore). At least I am functional. At least I can write a little when I want to. At least I have managed to stay pleasant to the people around me.

And I’m not less of a person just because I’m not euphoric and zesty.  The person that I am now is fine too. A little rougher around the edges, but just as good a heart and kind a soul. Maybe even a little wiser.

And so what I’m not exercising as I used to? Right now, I just do some yoga here and there — and unenthusiastically at that**. But I don’t care. The amount of work-outs I do and my amount of body fat/weight does not define me. My body is fine as it is and I have decided to love it. If I gain a little bit of weight I will still love it. I will go back to being the enthusiastic yogi when I’m ready for it.

And okay, maybe things aren’t brilliant. Or amazing. Or glamorous. I am not living out all of my dreams. But I am living, and that’s wonderful enough. I’m thankful for everything I have. I already have so much.

A roof over my head, family and friends that love me no matter how cranky I can be, food in the fridge. A job that I love, a job at all for that matter. The fact that people still like to read my blog and still comment while I’m being a sulky weirdo is astounding to me (thanks).

Over these past few months, I got to know myself better. Or maybe I just forgot about some important parts and got to know myself again. Whatever the semantics, I do know this. Who I am, happy or unhappy version, is absolutely good enough for me.

A little while back, I was at a festival with Angel***, my best friend from high school and she inquired if I had started liking myself again. That day, I told her ‘no’. No, I had not started liking myself again yet.

Today, sitting in front of my laptop in my boyfriend’s hoodie, I can finally tell her, and all of you, ‘yes’. Thumbs up and Namaste.

Photo on 2013-05-24 at 15.46

 *In case you don’t follow me on Twitter and Instagram you are not obsessed with me and haven’t seen the one or two tweets/pics I posted about this, my manfriend was traveling through South America for six weeks. Now he’s back and he brought crazy amounts of Alpaca wool stuff. Next to joy of having the Manfriend himself around, the super warm blankets, scarfs and hoodies he brought back with him are bringing me TREMENDOUS joy in these times or rain and disappointing temperatures.

**I watch tv while I do yoga and the last few Savasanahs I was in I ended up playing Angry Birds. And I don’t even like Angry Birds anymore. 

***Don’t worry, she’s not a stripper. I always called her that on-line because she is so pure and good at heart. This was before I realized it made her sound like butt glitter and see-through stilettos.  

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


  1. Je kunt zo trots zijn op jezelf! And I love the fact that you’re feeling happier than before 🙂 Ik blijf je blog lezen no matter what.

  2. Mooi geschreven blog en wat goed dat je deze groei zo bewust mee maakt. Ik laat me soms ook teveel leiden door alle fotos op instagram waar het lijkt alsof niemand ongezond eet, iedereen in een hip huis woont en super sportief is. Maarja anderen hebben altijd iets wat ik niet heb en andersom is het eigenlijk precies hetzelfde. Jij hebt bijvoorbeeld een lief vriendje die je awesome alpaca spulletjes geeft. En ik heb gelunched met chips en het was heeeeerlijk ^_^.

  3. Blijkbaar zit ik te veel op facebook, want ik zocht naar de Like button. Niet gevonden, maar wilde toch even zeggen dat ik het een mooi stukje vind! Herkenning 🙂 Glad you’re feeling better xx

  4. Fijn dat het weer beter gaat! En mooi en herkenbaar stukje. Het hoort er allemaal bij, en het geeft me ook hoop.

  5. Wauw, mooi geschreven. Ik moet altijd meer moeite doen om een blog helemaal in het Engels te lezen, maar voor jouw stukjes maak ik een uitzondering en span ik me iets meer in 🙂 (Ook weleens goed voor het onderhouden van mijn Engels.) Herkenning, inderdaad. Fijn dat je je beter voelt. Je straalt het zeker uit 🙂 En inderdaad: goed is eigenlijk ook gewoon goed genoeg.

  6. Heel herkenbaar stukje.
    Voelen we ons niet allemaal wel eens zo?

    Fijn dat je dit, juist als zelfhulpgoeroe, met ons deelt. 🙂
    Ik lees je blog graag.
    De positieve stukjes (natuurlijk!) en deze ook….

    Blij dat je je weer beter voelt.

  7. Als je het ooit nog eens vergeet, stuur ik je een foto van hoe ík er ongewassen en met mascara onder mijn ogen uitzie. Je gaat je gegarandeerd meteen stukken beter voelen 🙂

  8. Go Lianne Go Go Go.

    Ik voel me ook best oké en heb eeeeeeeeeeeeeeeeeeindelijk een jeansbroek gekocht die past (een maat groter dan normaal, maar so what), en dat is heerlijk. Niet continu het gevoel ‘woah ik ben verdikt’ omdat mijn broeken veel te hard spannen/amper dicht kunnen. Wat een verschil voor mijn hoofd 🙂

    Ik wil ook een alpacatrui, ik bevries!

  9. Prachtig stukje, ik maak precies hetzelfde mee al vind ik het erg moeilijk om mezelf te accepteren, zeker na een stressvolle periode en nu ik veel meer weet over mezelf en waar ik vandaan kom dan eerst. Ik hoop dat het bij mij ook snel komt, of later mag ook, als het maar eens komt. Dat ik kan zeggen: ‘Ja ik ben goed zoals ik ben.’ Je bent wederom een grote inspiratiebron. En je trui is awesomeeee yiss!

  10. i like you for liking yourself! je schrijft mooi en herkenbaar. acceptatie is voor mij de sleutel naar geluk

  11. Beautiful post. To be honest I find your recent posts even more inspiring than your old super-duper-happy ones. Don’t get me wrong, I am sorry you are struggling and hope things get back to normal hyper-happiness for you. But this feels so real, reading how you are getting out of the ditch, climbing back on the feel-good steps is real and super motivating. You could be like ‘fuck it, life is just shitty, let’s be miserable’, instead you are fighting to get back to where you were. That is amazing! Thanks for posting. Lotsa blog loving.

  12. still inspiring to read 🙂 and, don’t know if that helps, but I am also still inspired daily by stuff you wrote last year, things I learned at the summer school, LOA workshop, etc.

  13. Mooi stuk. Goed om te lezen dat het wat beter gaat, en fijn dat je zo eerlijk bent ook over de dalen. Die kennen we allemaal, en het is fijn dat herkenning in te lezen. Natuurlijk niet fijn dat jij je ongelooflijk klote voelde, maar voor ons lezers is het fijn dat we weten dat we daar niet alleen in zijn.
    Anyway, love the Alpaca hoodie 🙂

  14. Je zegt dat je lezers je nu misschien niet inspirerend vinden, maar ik vind je juist inspirerend! En ik vind het heel tof van je dat je ook gewoon zulke blogs plaatst. Want wat je zegt: de wereld is niet alleen maar mooi, happy en gezond zoals het soms lijkt op Instagram. Ik heb nu zelf ook al een tijdje dat ik mij gewoon slecht voel, nergens zin in heb en het idee heb dat ik nergens goed in ben. En ik weet ook dat dat weer overgaat, maar fijn is het niet. Zo’n blogpost als deze geeft een enorme boost. Want ja, het komt goed :-).

  15. Ik vind jouw blog fantastisch.

    (Ik durf te wedden dat dit waarschijnlijk de meest random inhoudsloze comment is die je ooit hebt gekregen. Maar ik kon de boel gewoon even niet anders verwoorden. Sorry!)

  16. Wat een fijne blog om te lezen zeg :). Ik zit zelf ook eindelijk weer lekker in m’n vel, het jammere vind ik alleen dat dat altijd tijdelijk is en dat full acceptance echt heel moeilijk is. Maar als je genoeg van dit soort berichten leest, dan moet dat zéker lukken. Because you’re worth it!

  17. Wat heb je dit prachtig geschreven zeg Lianne! Vind het een heel mooie manier van tegen de dingen aankijken, dat het oke is zoals het is en dat het leuk is als het ‘geweldig’ is, maar dat het helemaal niet nodig is.

    Ik ben blij dat ik eventjes de tijd heb genomen om dit te lezen 🙂 En nog blijer dat je je weer wat beter voelt! 🙂

  18. I love how your blog is so personal, but so different from all the other personal blogs I (also enjoy) read(ing). Instead of telling about your life, just for the sake for telling about your life, you actually tell us something. Something real, something interesting and useful. I love your style of writing, your humour and your honesty. I am sorry you felt the way you did for the past few months, and I hope you’ll keep on feeling better from now on!